عصيان

بدست • 28 جولای 2013 • دسته: مقالات

عِصیان یعنی «سرکشی یا سرپیچی». خداوند در آیه 14 و 15 اَنعام به پیغمبر ص میفرماید: قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ. «بگو آیا غیر از  اَلله پشتیبانی (ارباب و فرماندهی) برای خود بگیریم، خدائی که آفریننده آسمانها و زمین است، و به همه غذا میدهد و کسی به او غذا نمیدهد (احتیاجی به غذا ندارد)؟ و به من دستور داده شده که بیشتر از دیگران تسلیم او باشم و از مشرکین نباشم.» از لحاظ زمانی نوح قبل از بقیه پیغمبران مسلمان و تسلیم خدا بود. قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ. «بگو: من از عذاب روز بزرگ میترسم، اگر نافرمانی صاحب اختیارم را بکنم.» خداوند در آیه 11 تا 14 زُمَر به پیغمبر میفرماید: قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ. «بگو به من دستور داده شده که در حالی که دین را خالص میکنم اَلله را بندگی کنم (مطیع دستور هیچکس جز خداوند نباشم و در مقابل هیچکس و هیچ چیز احساس و ابراز حقارت و کوچکی نکنم)» وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ. «و به من دستور داده شده که بیشتر از همه تسلیم حکم و نظر خداوند باشم.» قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ. «بگو: من از عذاب روز بزرگ میترسم، اگر نافرمانی صاحب اختیارم را بکنم.» قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي. «بگو در حالیکه دینم را خالص میکنم فقط بندگی اَلله را میکنم.» هیچکس و هیچ چیز را کنار خدا قرار نمیدهم و از دستور هیچکس و هیچ چیز غیر از خدا بدون چون و چرا اطاعت نمیکنم. مسلمان واقعی مثل پیغمبر ص دین را برای خدا خالص میکند و از دستورها و نظرهای هیچکس جز خدا اطاعت محض و بدون چون و چرا نمیکند. و میداند پیغمبر ص بنده و مطیع محض خداوند بود و کاری بر خلاف حکم و نظر خدا نمیکرد و حرفی بر خلاف آن نمیزد. همانطور که در حدیث 5 باب آخر کتاب فضل علم جلد اول اصول کافی آمده: ما جاءَکُمْ عَنّی یُوافِقُ کِتابَ اللهِ فَاَنَا قُلْتُهُ، وَ ما جاءَکُمْ یُخالِفُ کِتابَ اللهِ فَلَمْ اَقُلْهُ. «هر حدیثی که از قول من برای شما نقل کردند که مطابق کتاب خدا (قرآن) است من گفته‌ام، و هر حدیثی که مخالف کتاب خدا (قرآن) است من نگفته‌ام.»

معیار مسلمان واقعی در مورد احادیث، کتاب خدا یعنی قرآن است. هر حدیثی که مطابق کتاب خدا است می‌پذیرد و هر حدیثی را که بر خلاف قرآن است رد میکند و دور می‌‌اندازد، و هر حدیثی یا سخنی که نه موافق کتاب خدا و نه مخالف آن است، نظر فردی از افراد بشر میداند که مربوط به دین نیست، و ممکن است درست یا غلط باشد. و چون مسلمان واقعی تسلیم محض حکم و نظر خدا است، قرآن را خوانده و میتواند احکام و نظرهای خداوند را بشناسد و مطابق آن عمل کند. و اگر نخوانده باشد باید بداند که مسلمان اسمی بوده و باید شروع به خواندن قرآن بزبانی که می‌فهمد بکند تا از احکام و نظرهای خداوند که در قرآن است اطلاع کامل پیدا کند و مطابق آن عمل کند و اظهار عقیده نماید و باید بخاطر کوتاهی و اشتباهی خود از خداوند عذر خواهی و طلب آمرزش کند.

چون خداوند در آیه 44 مائده میفرماید: مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ. «کسانی که مطابق آنچه اَلله نازل کرده حکم نکنند کافر هستند.» و آیه 3 اَعراف میفرماید: اتَّبِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَ لا تَتَّبِعُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ. «از آنچه از صاحب اختیارتان (خداوند) به شما نازل شده پیروی کنید، و از اولیائی غیر از آن پیروی نکنید.» مسلمان واقعی برای اینکه از آنچه خداوند نازل کرده یعنی از وحی و کتاب الهی یعنی قرآن پیروی کند، قرآن را بزبانی که میفهمد میخواند تا بداند خداوند چه دستورهائی داده و چه نظری دارد. خداوند در آیه 49 مائِده میفرماید: وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ. «مطابق آنچه خدا نازل کرده میان آنها حکم کن، و از دلخواه آنان پیروی نکن. و مواظب باش که تو را از بعضی از چیزهائی که اَلله به تو نازل کرده منحرف نکنند.» مسلمان واقعی که تسلیم حکم و نظر خداوند است وقتی این آیات و این احکام و نظرها را در قرآن می‌بیند، از نظر این و آن که بر خلاف نص صریح قرآن باشد پیروی نمیکند. چون نمیخواهد از دلخواه مردم پیروی کند و از نظر خداوند «کافر» باشد. انسان طبیعتاً عِصیانگر (سرکش) است چون او هم موجود زنده‌ای است مثل بقیه موجودات زنده دیگری که خداوند آفریده. فقط با قدرت بیان و اسم گذاری که خداوند به او داده که بوسیله آن میتواند اطلاعات و تجربیات خود را برای دیگری شرح دهد و او هم آن را بفهمد. انسان بر طبق خوی حیوانی خود سرکش است و میخواهد هر کاری که دلش خواست بکند و هر دستوری که داد مطابق میلش عملی شود. آدم در بهشت اختیار کامل داشت و فقط از یک چیز نهی شده بود ولی نتوانست جلوی وسوسه شیطان و خواهش دلش بایستد همانطور که آیه 121 طه میفرماید: عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى. «آدم عِصیان کرده و فریب خورد.»

آیه 21 تا 24 نازِعات در باره فرعون میفرماید: فَكَذَّبَ وَ عَصى، ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعى، فَحَشَرَ فَنادى، فَقالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى. «فرعون ادعای موسی را تکذیب کرد و از او رو برگرداند و بکوشش پرداخت و مردم را جمع کرد و فریاد زد من صاحب اختیار والا مقام شما هستم.» آیه 59 هود میفرماید: تِلْكَ عادٌ جَحَدُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ عَصَوْا رُسُلَهُ وَ اتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ. «این عاد قوم هود بود که منکر آیات صاحب اختیارشان شدند و در مقابل پیغمبران خداوند عصیان (سرکشی) کردند، و از فرمان هر دیکتاتور ستیزه جوئی پیروی کردند.» همیشه مردم از ترس جانشان از قدرتهای زمانشان پیروی میکردند و هیچوقت بفکر این نمی‌افتادند که باید متحد شوند و به تربیت افراد بپردازند تا بتوانند از شرّ دیکتاتوران و فریبکاران نجات یابند. آیه 36 اَحزاب میفرماید: مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً مُبِيناً. «هرکس از فرمان اَلله و پیغمبرش اطاعت نکند (سرکشی کند) خیلی گمراه شده است.» البته فرمان رسول خدا در جهت اجرای دستورهای خداوند بود. (آیات قبل و بعد آیه را نگاه کنید). آیه 23 جن میفرماید: مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً. «کسی که (سرکشی کند و) از فرمان اَلله و پیغمبرش اطاعت نکند جایش در جهنم است و همیشه در آن خواهد بود.»

آیه 6 تحریم میفرماید: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ. «ای افراد با ایمان خود و خانواده خودتان را از آتشی که سوخت آن مردم و سنگها هستند حفظ کنید. فرشتگانی خشن و سختگیر مأمور آن هستند، که از فرمان اَلله سرپیچی نمیکنند، و هر دستوری به آنها داده شود انجام میدهند.» آیه 7 حجُرات میفرماید: وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ. «ولی اَلله ایمان را محبوب شما ساخت و آنرا در نظرتان زیبا و خوشایند ساخت و کفر و فسق و عِصیان (سرکشی) را در نظر شما ناخوشایند ساخت.» خداوند در مورد یهودیانی که با فرستادن پیغمبران، آنها را بر مردم جهان برتری داد در آیه 112 آل‌عمران میفرماید: ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلاَّ بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ. «یهودیان هر جا که باشند دچار ذلّت و خواری هستند مگر اینکه به رشته الهی و مردم متوسل شوند (که شده‌‌‌اند) و دچار غضب و خشم خداوند شدند (مغضوب شدند) و دچار بیچارگی و فقر شدند. این وضع بخاطر این بود که منکر آیات خداوند شدند و پیغمبران را بناحق میکشتند. این کار آنها بعلت این بود که عصیان (سرکشی) کردند و متجاوز بودند.»

آیه 213 تا 216 شُعراء میفرماید: فَلا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ، وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ، وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ، فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِي‏ءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ. «با اَلله معبود دیگری را مخوان (بکمک مخوان) چون عذاب خواهی شد، و به قوم و خویشان نزدیک خود هشدار بده، و در مقابل افراد با ایمانی که از تو پیروی میکنند متواضع باشد، و اگر از دستور تو اطاعت نکردند (سرکشی کردند) بگو من از کارهائی که میکنید بیزارم.» ابراهیم ع در آیه 36 ابراهیم در مورد بت‌ها به خداوند عرض میکند: رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَ مَنْ عَصانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ. «صاحب اختیارا، این بت‌ها عده زیادی از مردم را گمراه کردند. بنابراین هر کس از من پیروی کرد از من است، و هر کس از من اطاعت نکرد (سرکشی کرد) تو آمرزنده و مهربانی» کارش با تو خواهد بود.

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.